دانلود نرم افزار اهنگ بازی انیمیشن

اموزش c++ مراقبت کنترل تکرار

9-4 فرموله کردن الگوریتم‌ها: مراقبت-کنترل تکرار

اجازه دهید تا به مسئله میانگین کلاس بازگردیم و آنرا مجدداً و اینبار بصورت زیر و کلی‌تر تعریف کنیم:

“برنامه محاسبه میانگین کلاس را به نحوی توسعه دهید تا در هر بار اجرای برنامه، به تعداد اختیاری نمره دریافت کرده و محاسبه میانگین بر روی آنها اعمال شود.”

در برنامه قبلی، تعداد نمرات از همان ابتدا مشخص بود (۱۰ نمره). در این برنامه، تعداد نمراتی که بعنوان ورودی وارد خواهند شد مشخص نیستند. برنامه باید بر روی تعداد نمرات وارد شده کار کند. چگونه برنامه تشخیص می‌دهد که به گرفتن نمره پایان دهد؟ محاسبات به چه صورتی باید انجام گرفته و میانگین کلاس به نمایش درآید؟

بقیه اموزش در ادامه مطلب

اموزش c++ مراقبت کنترل تکرار

9-4 فرموله کردن الگوریتم‌ها: مراقبت-کنترل تکرار

اجازه دهید تا به مسئله میانگین کلاس بازگردیم و آنرا مجدداً و اینبار بصورت زیر و کلی‌تر تعریف کنیم:

“برنامه محاسبه میانگین کلاس را به نحوی توسعه دهید تا در هر بار اجرای برنامه، به تعداد اختیاری نمره دریافت کرده و محاسبه میانگین بر روی آنها اعمال شود.”

در برنامه قبلی، تعداد نمرات از همان ابتدا مشخص بود (۱۰ نمره). در این برنامه، تعداد نمراتی که بعنوان ورودی وارد خواهند شد مشخص نیستند. برنامه باید بر روی تعداد نمرات وارد شده کار کند. چگونه برنامه تشخیص می‌دهد که به گرفتن نمره پایان دهد؟ محاسبات به چه صورتی باید انجام گرفته و میانگین کلاس به نمایش درآید؟

یک راه‌حل برای رفع این مشکل، استفاده از یک مقدار ویژه بنام مقدار مراقبتی(sentinel value) است که پایان ورود داده‌ها را مشخص می‌کند (همچنین به این مقدار، مقدار سیگنال، مقدار ساختگی یا پرچم نیز می‌گویند). در این روش کاربر اقدام به وارد کردن نمره‌ها کرده و در پایان مقدار مراقبتی تعیین شده را به عنوان اینکه داده‌های ورودی به اتمام رسیده‌اند، وارد می‌سازد. روش مراقبت-کنترل تکرار، روش تکرار-تعریف‌نشده نیز نامیده می‌شود چرا که تعداد دفعات تکرار قبل از اجرای حلقه مشخص نیست.

واضح است که مقدار مراقبتی باید به نحوی انتخاب شود که به عنوان یک ورودی معتبر مورد قبول واقع نشود. بدلیل اینکه نمرات امتحان معمولاً منفی نیستند، می‌توانیم از مقدار -۱ به عنوان مقدار مراقبتی در این برنامه استفاده کنیم. بنابراین به هنگام اجرای برنامه، نمرات کلاس، می‌توانند ترتیبی مانند -۱ و ۸۴، ۷۴، ۷۵، ۹۶، ۹۳ داشته باشند. برنامه باید نمره میانگین کلاس را با استفاده از مقادیر ۹۳، ۹۶، ۷۵، ۷۴ و ۸۴ محاسبه کرده و به نمایش درآورد (-۱ یک مقدار مراقبتی است و نباید در محاسبه میانگین وارد شود).

الگوریتم شبه‌کد به روش مراقبت کنترل تکرار به روش از بالا به پایین، اصلاح گام‌به‌گام: اولین اصلاح

به هنگام بررسی مسائل پیچیده‌ای همانند این برنامه، عرضه الگوریتم شبه‌کد به آسانی امکان پذیر نمی‌باشد. از اینرو به برنامه میانگین کلاس با استفاده از تکنیکی بنام، از بالا به پایین، اصلاح گام‌به‌گام نزدیک می‌شویم که برای ساخت و توسعه برنامه‌های ساخت‌یافته مناسب و ضروری است. شبه‌کدی که در بالاترین سطح (top) ارائه می‌شود، عبارت است از:

Determine the class average for the quiz.

این عبارت تابع و هدف اصلی برنامه است که در واقع کاری که باید برنامه انجام دهد را در بردارد. عبارت top جزئیات ناکافی در مورد اینکه برنامه چگونه بایستی نوشته شود در خود دارد. بنابر این به طرف جزئیات برنامه و اصلاح گام به گام پیش می‌رویم. ابتدا عبارت top به قسمت‌های کوچکی تقسیم می‌شود که هر یک به ترتیب وظایفی در برنامه ایفا می‌کنند. نتیجه این تقسیمات در اولین گام می‌تواند چنین باشد:

Initialize Variables

Input, sum and count the quiz grades

Calculate and print the total of all student grades and the class average

در اینجا، با توجه به اینکه فقط از عبارت توالی استفاده شده، لیست انجام مراحل فقط شامل عبارت‌های اجرائی است که به ترتیب یکی پس از دیگری اجرا می‌شوند.

اصلاح گام‌به‌گام مرحله دوم

مرحله بعدی تجزیه برنامه به جزئیات بیشتر (مرحله دوم)، در ارتباط با متغیرها می‌باشد به یک متغیر بنام totalنیاز است که مجموع اعداد را در خود نگهداری کند و به یک متغیر دیگر بنام countکه نشان دهد، چه تعدادی از این اعداد مورد پردازش قرار گرفته‌اند. یک متغیر برای دریافت هر نمره از طریق ورودی و یک متغیر برای نگهداری میانگین محاسبه شده مورد نیاز است. عبارت شبه‌کد:

Initialize variable

را می‌توان به عبارات جزئی‌تر زیر تقسیم کرد:

Initialize total to zero

Initialize counter to zero

توجه کنید که فقط متغیرهای totalو counterنیاز به مقداردهی اولیه قبل از بکارگیری دارند. متغیرهای averageو grade(این متغیرها برای محاسبه میانگین و ورودی کاربر استفاده شده است)، نیازی به مقداردهی اولیه ندارند. عبارت شبه‌کد:

Input, sum and count the quiz grades

نیازمند یک عبارت تکرار (حلقه) است که نمرات را دریافت کند. چون بطور دقیق نمی‌دانیم که چه تعداد نمره به عنوان ورودی دریافت خواهیم کرد، از روش مراقبت-کنترل تکرار استفاده می‌کنیم. کاربر در هر زمان یک مقدار معتبر وارد می‌کند و پس از اینکه آخرین مقدار مورد نظر را وارد کرد، مقدار مراقبتی را وارد می‌کند تا از حلقه ورود نمرات خارج شود. برنامه در هر بار که داده وارد می‌شود مقدار آنرا با مقدار مراقبتی مقایسه می‌کند. دومین اصلاح بر روی عبارت شبه‌کد قبلی می‌تواند بصورت زیر باشد:

Prompt the user to enter the first grade

Input the first grade (possibly the sentinel)

While the user has not yet entered the sentinel

Add this grade to the running total

Add one to the grade counter

Input the next grade (possibly the sentinel)

عبارت شبه‌کد زیر

Calculate and print the total of all student grades and the class average

می‌تواند به صورت عبارات جزئی‌تر زیر نوشته شود:

If the counter is not equal to zero

Set the average to the total divided by the counter

Print the total of all student grades in the class

Print the average

Else

Print “No grades were entered”

توجه کنید که در این قسمت برای جلوگیری از بروز خطای منطقی تقسیم بر صفر، یک تست بکار برده شده است که اگر در برنامه تشخیص داده نشود، می‌تواند مشکل ساز شود. شبه‌کد کامل برنامه میانگین در شکل ۱۱-۴ آورده شده است.

Initialize total to zero

Initialize counter to zero

Input the first grade (possibly the sentinel)

While the user has not as yet entered the sentinel

Add this grade to the running total

Add one to the grade counter

Input the next grade (possibly the sentinel)

If the counter is not equal to zero

Set the average to the total divided by the counter

Print the average

Else

Print “No grades were entered”

الگوریتم شبه‌کد ۱۱-۴ مسئله میانگین کلاس را که در ابتدای این بخش بصورت کلی بیان شده بود، برطرف می‌کند. این الگوریتم فقط پس از طی دو مرحله اصلاح گام به گام توسعه یافت، در حالیکه گاهی اوقات به انجام مراحل بیشتر نیاز است.

پیاده‌سازی کلاس GradeBook به روش مراقبت-کنترل تکرار

شکل‌های ۱۲-۴ و ۱۳-۴ کلاس GradeBook را به نحوی نشان می‌دهند که حاوی تابع عضو determineClassAverage است که الگوریتم شبه کد شکل ۱۱-۴ را پیاده‌سازی می‌کند (این کلاس در شکل ۱۴-۴ توصیف شده است). اگر چه هر نمره وارد شده یک عدد صحیح است، امکان تولید یک عدد اعشاری به هنگام محاسبه میانگین وجود دارد، به عبارتی یک عدد حقیقی یا عدد با نقطه اعشار (همانند ۷٫۳۳، ۰٫۰۹۷۵  یا ۱۰۰۰٫۱۲۳۴۵). نوع داده int نمی‌تواند چنین اعدادی را عرضه کند، از اینرو این کلاس باید از نوع داده دیگری استفاده کند. زبان C++ دارای چندین نوع داده برای ذخیره‌سازی اعداد اعشاری در حافظه است، نوع‌های همانند float و double. تفاوت اصلی مابین این نوع در این است که در مقایسه با متغیرهای float، متغیرهای double قادر به نگهداری اعداد بزرگتر و دقیق‌تر در سمت نقطه اعشار هستند، در نتیجه دقت عدد بیشتر خواهد بود. این برنامه مبادرت به معرفی یک عملگر ویژه بنام عملگر cast است که محاسبه میانگین را مجبور می‌کند تا نتیجه را بصورت عدد اعشاری تولید کند. این ویژگی به هنگام بررسی برنامه توضیح داده خواهد شد.

در این مثال مشاهده می‌کنید که عبارات کنترلی می‌توانند به صورت پشته یکی بر روی دیگری قرار داده شوند (بصورت متوالی). عبارت while در خطوط ۶۷-۷۵ از شکل۱۳-۴ بلافاصله پس از عبارات if..else قرار گرفته است و حالت توالی دارد. قسمت اعظم کد بکار رفته در این مثال با کد برنامه ۹-۴ یکسان است، از اینرو تمرکز خود را بر روی ویژگی‌ها و مباحث جدید متمرکز می‌کنیم.

شکل۱۲-۴ | برنامهمیانگینکلاسباروش مراقبت-کنترل تکرار: فایل سرآیند GradeBook

شکل۱۳-۴ | برنامهمیانگینکلاسباروشمراقبت-کنترلتکرار: فایل کد منبع GradeBook

شکل۱۴-۴|برنامه میانگین کلاس با روش مراقبت-کنترل تکرار: ایجاد یک شی از کلاس GradeBook(شکل۱۲-۴ و ۱۳-۴) و فراخوانی تابع عضو determineClassAverage.

در خط ۵۵ متغیر averageاز نوع doubleاعلان شده است. این نوع به محاسبه میانگین امکان می‌دهد تا بصورت یک عدد اعشاری در متغیر ذخیره گردد. در خط ۵۹ متغیر gradeCounterبا صفر مقداردهی شده چرا که هنوز نمره‌ای وارد نشده است، به یاد داشته باشید که این برنامه از روش مراقبت-کنترل‌ تکرار استفاده می‌کند. به منظور ثبت دقیق تعداد نمرات وارد شدة، متغیر gradeCounterفقط به هنگام وارد شدن یک نمره معتبر بعنوان ورودی، افزایش می‌یابد.

تفاوت‌های موجود مابین روش‌های مراقبت-کنترل تکرار و شمارنده-کنترل تکرار

به تفاوت‌های موجود میان روش مراقبت-کنترل تکرار در این برنامه و شمارنده-کنترل تکرار در برنامه ۹-۴ توجه کنید. در روش شمارنده-کنترل تکرار، در هر بار تکرار عبارت while(خطوط ۵۷-۶۳ از شکل ۹-۴) یک مقدار از سوی کاربر دریافت می‌گردید. در روش مراقبت-کنترل تکرار، قبل از اینکه برنامه به عبارت whileبرسد، یک مقدار (خطوط ۶۳-۶۴ از شکل ۱۳-۴)) دریافت می‌شود. این مقدار تعیین می‌کند که آیا جریان کنترل برنامه وارد بدنه عبارت whileشود یا خیر. اگر شرط عبارت whileبرقرار نباشد (کاربر مقدار مراقبتی وارد کرده باشد)، بدنه عبارت whileاجرا نخواهد شد (هیچ نمره‌ای وارد نمی‌شود). از سوی دیگر، اگر شرط برقرار شود، بدنه اجرا شده و مقدار وارد شدة کاربر بکار گرفته می‌شود (بهtotalافزوده می‌شود، خط ۶۹). پس از پردازش مقدار، مقدار بعدی قبل از اینکه برنامه به انتهای بدنه عبارت whileبرسد توسط کاربر وارد می‌شود (خطوط ۷۳-۷۴). زمانیکه برنامه به }در خط ۷۵ می‌رسد، اجرا با تست بعدی در شرط عبارت whileادامه می‌یابد (خط ۶۷). مقدار جدید وارد شده تعیین می‌کند که آیا عبارت بدنه whileمجدداً اجرا شود یا خیر. دقت کنید که مقدار بعدی همیشه قبل از اینکه شرط عبارت whileارزیابی شود، بلافاصله توسط کاربر وارد می‌شود. در اینحالت برنامه می‌تواند قبل از اینکه اقدام به پردازش مقداری نماید، تعیین کند که آیا آن مقدار، مقدار مراقبتی است یا خیر. اگر مقدار مراقبتی باشد، عبارت whileخاتمه می‌یابد و مقدار به totalافزوده نمی‌شود.

پس از خاتمه حلقه، عبارت if..else در خطوط ۷۸-۹۰ اجرا می‌شود. شرط موجود در خط ۷۸ تعیین می‌کند که آیا نمره‌ای وارده شده است یا خیر. اگر نمره‌ای وارد نشده باشد، بخش else (خطوط ۸۹-۹۰) از عبارت if..else اجرا شده و پیغام “No grades were entered” را به نمایش درآورده و تابع عضو کنترل را به تابع فراخوان برگشت می‌دهد.

به بلوک موجود در حلقه while شکل ۱۳-۴ دقت کنید. بدون حضور براکت‌ها، سه عبارت آخر در بدنه حلقه در خارج از حلقه جای می‌گرفتند و این سبب می‌شد که کامپیوتر این کد را بصورت زیر و نادرست تفسیر کند:

// loop until sentinel value read from user

while ( grade != -1 )

total = total + grade; // add grade to total

gradeCounter = gradeCounter + 1; // increment counter

// prompt for input and read next grade from user

cout << “Enter grade or -1 to quit: “;

cin >> grade;

در این حالت برنامه دچار یک حلقه بی‌نهایت می‌شود در صورتیکه کاربر ۱- را به عنوان اولین نمره وارد نکند (خط ۶۴).

دقت اعداد اعشاری و نیاز حافظه

متغیرهای از نوع float عرضه‌کننده اعداد با دقت منفرد در نقطه اعشار هستند و دارای هفت رقم معنی‌دار در سیستم‌های ۳۲ بیتی می‌باشند. متغیرهای از نوع double عرضه‌کننده دقت مضاعف در نقطه اعشار هستند. این دقت مستلزم دو برابر حافظه مورد نیاز برای یک متغیر float است و دارای ۱۵ رقم معنی‌دار در سیستم‌های ۳۲ بیتی است (تقریباً دو برابر دقیق‌تر از متغیرهایfloat). برای اکثر محاسبات صورت گرفته در برنامه‌ها نوع float می‌تواند کافی باشد، اما می‌توانید با استفاده از double دقت را تضمین کنید. در برخی از برنامه‌ها، حتی متغیرهای از نوع double هم کافی نیستند، برنامه‌هایی که خارج از قلمرو بحث این کتاب هستند. اکثر برنامه‌نویسان برای عرضه اعداد اعشاری از نوع double استفاده می‌کنند. در واقع C++ بطور پیش‌فرض با تمام اعداد اعشاری که در کد منبع برنامه تایپ می‌کنید (همانند ۷٫۳۳ و ۰٫۰۹۷۵) همانند مقادیر double رفتار می‌کند. چنین مقادیری در کد منبع بعنوان ثابت‌های اعشاری شناخته می‌شوند.

غالبا اعداد اعشاری در انجام عملیات تقسیم گسترش زیادی پیدا می‌کنند. برای مثال با تقسیم ۱۰ بر ۳، نتیجه ۳٫۳۳۳۳۳۳… با دنباله‌ای از ۳های نامتناهی خواهد بود. کامپیوتر فضای ثابتی برای نگهداری چنین مقادیری در اختیار دارد، از اینرو ذخیره سازی مقادیر اعشاری فقط بصورت تخمینی صورت می‌گیرد.

علیرغم اینکه اعداد اعشاری همیشه ۱۰۰ درصد دقیق نیستند، اما کاربردهای بسیاری دارند. برای مثال، هنگامی که در مورد حرارت عادی بدن یعنی ۹۸٫۶ صحبت می‌کنیم، نیازی نیست تا دقت اعشاری آنرا بسیار دقیق بیان کنیم. زمانیکه به درجه حرارت در یک دماسنج نگاه می‌کنیم و آنرا ۹۸٫۶ می‌خوانیم، ممکن است مقدار دقیق آن ۹۸٫۵۹۹۹۴۷۳۲۱۰۶۴۳ باشد. اما استفاده از مقدار ۹۸٫۶ به صورت تخمینی در بسیاری از موارد می‌تواند مناسب و کاربردی باشد.

تبدیل مابین نوع‌های بنیادین بصورت صریح و ضمنی

متغیر average بصورت double (خط ۵۵ از شکل ۱۳-۴) اعلان شده تا نتیجه اعشاری محاسبه انجام گرفته را در خود ذخیره سازد. با این همه، متغیرهای total و gradeCounter هر دو از نوع صحیح می‌باشند. بخاطر دارید که نتیجه تقسیم دو عدد صحیح یک عدد صحیح است که در آن بخش اعشاری جواب از بین می‌رود (قطع می‌شود). در عبارت زیر

average = total / gradeCounter;

ابتدا تقسیم انجام می‌شود، از اینرو بخش اعشاری نتیجه قبل از تخصیص به average از بین می‌رود. برای انجام یک محاسبه اعشاری با مقادیر صحیح، بایستی مقادیر موقتی که اعداد اعشاری هستند برای محاسبه ایجاد کنیم. زبان C++ دارای عملگر غیرباینری cast است که این وظیفه را انجام می‌دهد. در خط ۸۱ از عملگر cast بصورت static_cast(total) برای ایجاد یک کپی موقت اعشاری از عملوند موجود در درون پرانتزها یعنی total استفاده شده است. به استفاده از یک عملگر cast به این روش، تبدیل صریح می‌گویند. هنوز مقدار ذخیره شده در total یک عدد صحیح است.

اکنون محاسبه متشکل از یک مقدار اعشاری (نسخه double موقت از total) است که بر یک عدد صحیح در gradeCounter تقسیم می‌شود. کامپایلر C++ فقط از نحوه ارزیابی عباراتی که در آن نوع داده‌های عملوندها یکسان هستند، اطلاع دارد. برای اطمینان از اینکه عملوندها از نوع مشابه هستند، کامپایلر مبادرت به انجام عملی بنام ترفیع که تبدیل ضمنی نیز نامیده می‌شود بر روی عملوندهای انتخابی می‌کند. برای مثال، در یک عبارت که حاوی مقادیری از نوع داده int و double است، C++ مبادرت به ترفیع عملوندهای int به مقادیر double می‌کند. در این مثال با total همانند یک نوع داده double رفتار می‌کنیم (با استفاده از عملگر cast)، از اینرو کامپایلر مبادرت به ترفیع gradeCounter به double کرده و به محاسبه اجازه انجام می‌دهد و نتیجه تقسیم اعشاری به average تخصیص می‌یابد. در فصل ششم، در مورد نوع داده‌های بنیادین و نحوه ترفیع آنها توضیح خواهیم داد.

عملگرهای cast برای استفاده در هر نوع داده و همچنین نوع‌های کلاس در دسترس هستند. بدنبال عملگر static_castیک جفت کاراکتر > و < که نوع داده را احاطه کرده‌اند آورده می‌شود. عملگر cast یک عملگر غیرباینری است. عملگری که فقط یک عملوند اختیار می‌کند. در فصل دوم، با عملگرهای محاسباتی باینری آشنا شده‌اید. همچنین C++ از نسخه‌های عملگرهای غیرباینری جمع (+) و منفی (-) پشتیبانی می‌کند، از اینرو برنامه‌نویس می‌تواند عبارتی مثل -۷ یا +۵ بنویسد. عملگر cast از سایر عملگرهای غیرباینری همانند + و – از تقدم بالاتری برخوردار است. این تقدم بالاتر از عملگرهای *، / و % و پایین‌تر از پرانتز است. در جدول شکل ۲۲-۴ این عملگر را با نماد static_cast<type>()عرضه کرده‌ایم.

قالب‌بندی اعداد اعشاری

قالب‌بندی بکار رفته در برنامه شکل۱۳-۴ را بطور خلاصه در این بخش و بطور دقیق‌تر در فصل پانزدهم توضیح خواهیم داد. فراخوانی تابع setprecision در خط ۸۶ (با آرگومان ۲) بر این نکته دلالت دارد که متغیر average از نوع double بایستی با دو رقم معنی‌دار در سمت راست نقطه اعشار چاپ شود (مثلاً ۹۷٫۳۷) به اینحالت کنترل‌کننده جریان پارامتری شده (استریم) می‌گویند (بدلیل وجود ۲ در درون پرانتز). برنامه‌هایی که از این فراخوانی استفاده می‌کنند باید حاوی رهنمود دستور دهنده زیر باشند (خط ۱۰)

#include

خط ۱۱ تصریح‌کننده نام فایل سرآیند است که در این برنامه بکار گرفته خواهد شد. دقت کنید که endl یک کنترل‌کننده جریان پارامتری نشده است (چرا که پس از آن مقدار یا عبارتی در درون پرانتزها وجود ندارد) و نیازمند فایل سرآیند نیست. اگر دقت تعیین نشود، معمولاً اعداد اعشاری با شش رقم معنی‌دار چاپ می‌شوند (دقت پیش‌فرض در اکثر سیستم‌های ۳۲ بیتی). کنترل‌کننده جریان fixed بر این نکته دلالت دارد که مقادیر اعشاری بایستی با خروجی که فرمت نقطه ثابت نامیده می‌شوند چاپ شوند، که متضاد نماد علمی می‌باشد. نماد علمی روشی برای نمایش یک عدد بصورت، عدد اعشاری مابین مقدار۱ الی۱۰ است که در توانی از ۱۰ ضرب می‌شود. برای مثال، مقدار۳۱۰۰ را می‌توان در نماد علمی بصورت۳٫۱×۱۰^۳ به نمایش در آورد. به هنگام نمایش مقادیری که بسیار بزرگ یا بسیار کوچک هستند، نماد علمی می‌تواند ابزار مناسبی برای اینکار باشد در فصل پانزدهم با قالب‌بندی نماد علمی آشنا خواهید شد. در طرف مقابل، قالب‌بندی نقطه ثابت قرار دارد که یک عدد اعشاری را مجبور می‌کند تا به تعداد مشخص شده مبادرت به نمایش ارقام کند. همچنین این فرمت نقطه اعشار و دنباله صفرها در چاپ را کنترل می‌کند، حتی اگر عدد یک عدد صحیح باشد، همانند ۸۸٫۰۰، بدون قالب‌بندی نقطه ثابت چنین عددی در C++ بصورت ۸۸ چاپ می‌شود، بدون دنباله صفرها و نقطه اعشار. زمانیکه از کنترل‌کننده‌های جریان fixed و setprecision در برنامه‌ای استفاده می‌شود، مقادیر چاپ شده به تعداد نقاط دیسمال که توسط مقدار ارسالی به setprecision مشخص می‌شود، گرد می‌شوند (همانند مقدار ۲ در خط ۸۶)، اگرچه مقدار موجود در حافظه بدون تغییر باقی می‌ماند. برای مثال، مقادیر ۸۷٫۹۴۶ و ۶۷٫۵۴۳ بصورت ۸۷٫۹۵ و ۶۷٫۵۴ چاپ می‌شوند. توجه کنید که می‌توان نقطه اعشار را با استفاده از کنترل‌کننده جریان showpoint به نمایش درآورد. اگر showpoint بدون fixed بکار گرفته شود، دنباله صفحه‌ها چاپ نخواهد شد. همانند endl، کنترل‌کننده‌های جریانfixed وshowpoint پارامتری شده نبوده و نیازی به سرآیند فایل ندارند. هر دو آنها را می‌توان در سرآیند پیدا کرد.

خط ۸۶ و ۸۷ از شکل ۱۳-۴ خروجی میانگین کلاس هستند. در این مثال میانگین کلاس گرد شده به نزدیکترین صدم و دقیقاً با دو رقم در سمت راست نقطه اعشار به نمایش درآمده‌اند. کنترل‌کننده جریان پارامتری شده (خط ۸۶) نشان می‌دهد که مقدار متغیر average بایستی با دقت دو رقم در سمت راست نقطه اعشار به نمایش درآید (setprecision(2)). در اجرای نمونه‌ای برنامه سه نمره وارد برنامه ۱۴-۴ شده که مجموع آنها ۲۵۷ شده است و میانگین حاصل از این رقم عدد ۸۵٫۶۶۶۶۶۶ است. کنترل‌کننده جریان پارامتری شده setprecision سبب می‌شود تا مقدار به تعداد رقم مشخص گرد شود. در این برنامه، میانگین به ۸۵٫۶۷ گرد شده است.